Name: OPENDOEK vzw
Price range: $

Na de theaterwandeling was het meteen aan de bezoekers zelf. Aan de slag! Enkele Ieperse toneelgezelschappen brachten een deel van hun eigen voorstelling op To act or not to act. Tijdens het spelen vroegen ze aan het publiek wie mee wilde spelen. Een ontzettend leuk inspringmoment.
Ook familietheater heeft een plek op het Landjuweelfestival. Atlantis, het verhaal van Joris was een spannende en fantasierijke familievoorstelling over verdwalen, ontdekken en doorzetten. Met muziek, verbeelding en een vleugje magie.
Nieuw! Dit jaar geeft OPENDOEK jong muzikaal talent een podium. Gratis voor iedereen die passeerde aan het Vleeshuis in Ieper. Back in Reverse is een vijfkoppige poppunk-band die stevige riffs mengt met hemelse zangmelodieën. De sfeer zat er dik in.

Huldiging geselecteerde voorstellingen longlist

Landjuweel festival dag 2 Ieper 25 10 2025 013 Christophe Ketels — © Christophe Ketels

"Trots op wat theater in de vrije tijd presenteert.
Trots op wat OPENDOEK, ons team presteert.

Niets weerhoudt ons om ons werk verder te zetten. Mensen samen te brengen, artistieke hoogstandje te programmeren, theaterliefhebbers te inspireren. OPENDOEK bestaat nu 25 jaar, theater in de vrije tijd al veel langer. We gaan nog jaren door want het vrijetijdstheater bloeit als nooit tevoren."

Joke Quaghebeur

Een geslaagde dag voor alle gezelschappen en bezoekers! Dat werd uitbundig gevierd met een feestelijke party.

Landjuweelfestival door de ogen van jongeren

Bekijk het Landjuweelfestival door de blik van onze jongerenredactie. Enkele geëngageerde redacteurs van JongDOEK (de jongerenwerking van OPENDOEK) trokken met een jeugdige blik en een scherpe pen naar de voorstellingen van het Landjuweelfestival.

Landjuweel festival dag 2 Ieper 25 10 2025 006 Christophe Ketels — © Christophe Ketels

Atlantis, het verhaal van Joris (geschreven door Rune Wittouck)

Na elke shortlist-voorstelling volgt er een Achterklap, een kort nagesprek met de makers. Het gesprek na Atlantis, het verhaal van Joris in Het Perron werd geopend met een quote uit hun juryverslag: “Deze elementen (poppen, live acteurs en muziek, licht en projectie, decor…) demonstreren niet alleen het vakmanschap van de makers, maar ook hun vermogen om een rijke, fantasievolle wereld tot leven te brengen op het toneel”.

Er volgde een kort gesprek over hoe Atlantis tot stand kwam, hun nieuwe atelier in Tinnepot en over het verschil tussen acteren en popenspel, en de combinatie daarvan. Waarbij tot slot de prangende vraag kwam: "Bestaat er een opleiding poppenspel in Vlaanderen & Brussel?”

Ja, en nee… Er zijn enkele kleine initiatieven, zoals de archieven en workshops van De Maan (Mechelen), Froefroe (Antwerpen), Théâtre Royal de Toone (Brussel), het Museum voor poppenspel (Gent), het opleidingsaanbod van OPENDOEK en het deeltijds kunstonderwijs. Maar Vlaanderen loopt in vergelijking met het buitenland nog achter op een hogere kunstopleiding voor deze waardevolle, veelzijdige kunstvorm. In Wallonië, bij het Centre de la Marionnette (de la Fédération Wallonie-Bruxelles) kan je wel al een masteropleiding in het poppenspel volgen! Maar, er is dus zeker nog "Werk aan de winkel!", zoals Bert Verschraegen de Achterklap mooi afsloot.

Landjuweel festival dag 2 Ieper 25 10 2025 014 Christophe Ketels — © Christophe Ketels

Desdemona (geschreven door Nadia Shutova)

In een minimalistische en indringende voorstelling brengt Pronk. twee dynamieken samen: verstilling en uitbarsting, lichaam en stem, schoonheid en dreiging. "Desdemona" raakt aan de gruwelijke actualiteit van femicide, maar doet dat met poëtische precisie.

Een poging om het ritme in woorden te vatten:

Donkerte. Adem. Zucht. Adem. Kreun. Adem. Beklemming. Donkerte. Nauwe ruimte. Licht. Groep. Vrouwen. Desdemona. Desdemona? DESDEMONA.

Cirkel. Handen. Ik. Jouw. Meester. Open. Mij. Open. Nu. Droom. Liefde. Warmte. Werkelijkheid. Pijn. Aanraking. Schreeuw. Plots. Zakdoek. Gezicht. Niet-weten. Verlies. Angst. Verlies. Dood.

Een wereld vol kleur.

Een statistiek die huivert.

Een wreedheid zonder einde.

Een naam, een getal.

Desdemona, vijf eeuwen geleden. En vandaag.

Landjuweel festival dag 2 Ieper 25 10 2025 003 Christophe Ketels — © Christophe Ketels

To act or not to act (geschreven door Nadia Shutova)

Terwijl ik dit schrijf in het gezellige kantoor van Het Perron, monteert mijn collega Bassie (onze sociale-mediaheld) de video met reacties op die ene prikkelende vraag: to act or not to act?

“Ik speel altijd toneel,” zegt een jonge deelnemer met overtuiging. En met dat antwoord wordt meteen ook de kern van deze activiteit geraakt: hoe strikt is de rolverdeling eigenlijk, tussen acteur en toeschouwer?

In het Vleeshuis in Ieper, met zijn donkere, glanzende stenen vloer en halfronde theateropstelling, wordt het publiek hartelijk ontvangen. En dan valt alles op zijn plaats: vier tot zes korte scènes, voorbereid door verschillende Ieperse toneelverenigingen.

Zonder veel omhaal verschijnen plots Loezjin, Dunja, Raskolnikov en Poelcherija op het podium, een scène uit de openingsvoorstelling wordt opnieuw gespeeld. Applaus volgt, en dan is het publiek aan de beurt.

Wie viel het meest op?

“Loezjin!”
“Waarom?”
“Zijn emotie was zo duidelijk.”

Een meisje, ik schat haar een jaar of tien, dapper en vol energie - neemt spontaan de rol van Loezjin over. De ervaren acteur van de toneelkring fluistert haar de tekst in. Wat volgt is pure magie: frisse energie, een nieuwe dynamiek in een scène die zelfs voor de spelers verrassend nieuw aanvoelt.

Daarna is het de beurt aan andere toeschouwers. Originele spelers nemen plaats in het publiek, terwijl hun rollen worden overgenomen door vrijwilligers. Emoties worden groot, gebaren duidelijk, het plezier zichtbaar.

En ja, ik kon het zelf niet laten. Voor deze verslag-notitie-herinnering stapte ik mee het podium op. Onze groep kreeg de opdracht om een subtiele scène te spelen. En het lukte! Plots was ik de moeder van de groep, een grappige omkering van rollen en macht.

Later volgden twee spelers van een ander gezelschap met een absurdistische scène over een piano, spaghetti en een huisinvestering, een heerlijke mix van stijlen en genres. Nog meer publiek werd betrokken: één deelnemer mocht volledig synchroon bewegen met een acteur, twee anderen moesten diens spel imiteren.

Een veelstemmig spel, maar toch harmonieus, elke interpretatie klopte op zijn eigen manier.

De laatste scène kreeg verschillende vormen: traditioneel, in de lift, zonder woorden, en zelfs met maar één beweging per acteur.

In die draaikolk van creativiteit groeide het vertrouwen. Beginners kwamen dichter bij het podium; ervaren spelers dichter bij het leven.

To act or not to act?

To act, natuurlijk!