Deirdre Kinahan 

We zijn getuige van de confrontatie tussen Conor en Suzan. Hij heeft haar dochter Annie vermoord en zij heeft hem nooit vergeven. In een reeks door elkaar vloeiende flashbacks overlopen ze samen nog eenmaal de aanloop tot het fatale moment. We ontdekken dat het leven niet altijd zwart-wit is; dat de termen dader en slachtoffer soms in hetzelfde hokje passen. 

 

Een beladen thema dat zeer mooi en poëtisch vormgegeven wordt. De flashbacks volgen elkaar in snel tempo op en vloeien naadloos in elkaar over. Dit voor het publiek duidelijk houden, is een hele klus voor de scenograaf, klank- en lichtman, decorbouwer ... Dit stuk geeft ongetwijfeld aanleiding tot duchtige gesprekken achteraf, wees voorbereid. (PDP)

 

ontleen meteen