Tayeb Saddiki

Abu Hayyan Al-Tawhidi was een denker uit Bagdad die furore maakte in de 10de eeuw, de Gouden Eeuw van de islam. Een dichter, filosoof en zelf ook auteur van verschillende satires. Hij stond bekend om zijn scherpe kritiek, die niemand spaarde. Zelfs voor zijn eigen werk was hij zo kritisch dat hij een groot deel ervan zelf vernietigde. In deze tekst wordt Al-Tawhidi door politici, clerici én het gewone volk beschuldigd van ‘ketterij en vrijdenkerij’. Zijn kritische houding wordt gereduceerd tot ‘bedrog en volksverlakkerij’.

 

De tekst springt door de tijd, brengt historische personages samen die elkaar in werkelijkheid nooit hebben ontmoet, en lijkt ook soms te verwijzen naar hedendaagse conflicten. Voor meer achtergrond over deze tekst is de bespreking die Erwin Jans over deze tekst schreef in De Theatermaker een dankbare bron. Jans noemt het stuk “een polyfonie die misschien wel eens heel erg tot zijn recht zou kunnen komen in een hoorspel.”

 

Een merkwaardig en inspirerend verhaal, en een bijtend scherpe theatertekst. (BM)

 

ontleen meteen