freelance scenografe

Welke stappen doorloop je als scenograaf in het maakproces?

“Je begint bij wat het stuk vraagt. Bij een deurenkomedie moet je bijvoorbeeld de deuren niet weglaten. Je kijkt naar wat het stuk aan mogelijkheden of verplichtingen met zich meebrengt. Daarna duik je de zaal in: hoe hoog, breed of diep is die? Meestal maak ik meteen een zwarte doos van de zaal op schaal, dat maakt het heel concreet. Vervolgens verzamel ik zoveel mogelijk beeldmateriaal dat bij de setting en de sfeer van het stuk past. Vaak blijft er puur gevoelsmatig één beeld, kleur of materiaal over. Daar ga ik mee aan de slag. Ik bouw de scène in maquettevorm en begin met kleine zaklampjes en met mijn handen te spelen, alsof het een poppenkast is. Zo onderzoek ik wat een voorstelling nodig heeft. Na overleg met de regisseur wordt de maquette dan tot leven gewekt door de decorbouwers. Heel fijn is dat, om te zien hoe alles op ware grootte vorm krijgt en te merken dat het licht juist valt.”

 

Waar put jij scenografische inspiratie uit?

“Vroeger zocht ik vaak naar beelden in bibliotheekboeken die veelal niets met theater te maken hebben. Soms ging ik ook zelf op stap. Wanneer een stuk zich bijvoorbeeld in een ziekenhuis afspeelde, trok ik met mijn fototoestel naar verschillende ziekenhuizen om foto’s te maken voor inspiratie. Nu is er natuurlijk het internet. Binnen een paar klikken sta je in een ziekenhuis in Rusland of in Zuid-Afrika.”

 

Wat is de kracht van scenografie?

“Zeventig procent van wat je onthoudt, is visueel. Als je ooit iets over ‘Hamlet’ van Jan Decorte wilt vertellen, zal je waarschijnlijk spreken over ‘die voorstelling met die hele lange tafel en alle spelers in het zwart’. Je gaat het niet hebben over de emotionele manier waarop een personage een zin uitsprak. Als je ‘De Storm’ van Shakespeare neerzet in een ‘Game of Thrones’-achtige scenografie of in een urban-decor vol street art, krijg je met eenzelfde tekst toch twee totaal verschillende stukken. De vorm communiceert heel veel.”

 

Voor welke repertoirevoorstelling zou jij graag ooit de scenografie ontwerpen?

“Dat is een moeilijke vraag waar ik eigenlijk geen antwoord op heb. Ik vind elk stuk een uitdaging. Soms zijn de teksten die je het meest beperken zelfs de leukste. Dan denk ik ‘ah nee, toch niet de hele tijd iemand in een hotelkamer’, maar zo wordt de zoektocht naar oplossingen en beelden net heel interessant.”