Dialecttheater wordt al eens gelijkgesteld met kluchten. Op zich niets mis mee, maar het hoeft niet altijd zo te zijn, oppert Het Eenzame Westen. Annelies Vancraeynest: “Het is inderdaad vaak zo dat theater in het dialect ‘om te lachen’ is of zo gepercipieerd wordt. Wij hanteren humor graag als drager voor onze verhalen, maar bouwen verschillende lagen in waardoor het lachen eerder bitterzoet wordt. Een goeie regie, doordachte dramaturgie, sterk spel en uiteraard de stukkenkeuze doorprikken het idee dat theater in het dialect enkel kluchten zouden moeten zijn.”