‘Faust’ - Theater-Lüneburg © Andreas Tamme

FAUST:

Schooëne vraa, pakt mijnen eirem,

Dak ou nor ou husken doen

 

VRAA:

Ik zin gieè blom van de zieè en oek nie sjiek

En ist gepêrmeteerd dak alieèst nor ons husken gon

 

FAUST:

Amaj mijn voeten, das een schooën pateeken

Da hem ik nog nooët gezien

Ze ês pêrmêntelijk ierlijk

En oek een bitteken oardig

Die lêppen zxoe roöd mor nen bljiekschijter

Da gonk alt onthoun en kzin gieè leugenas

Kik ne kièer, ze kikt nor beneè

Mijnen tikker go nogal

En tis amêts een pieketijn

Mor k moet ze opschjeiren, noa

(Mephistoteles komt op)

 

FAUST:

Lustert, reègelt da wijf

 

MEPHISTOTELES:

Waëlkste?

 

FAUST:

Ze ês just gepassjeèrt

 

MEPHISTOTELES:

Noa, ge moet mij nie klooêten

Ik zeig ou da schooên wijf Is nogal nen nùmero

Gelêk nen kastaar goant nie goan

We gon nen deurtrokken truc moetn bovenhoalen

 

FAUST:

K moet die schêtteras ein

Bring mij nor wor zij ronkt

Holt die sjeirp von hor bust

K hem dust nor dien kassenband

 

MEPHISTOTELES:

Ge zult zieèr êmmen

Mor k wil ou heilpen

K ein noa geêne tied om ou geklap te hoaren

Agge vandoag eur kommer nog wilt zien