‘Faust’ - Theater-Lüneburg © Andreas Tamme

FAAAAUST:

Alleh, schoen vrouh, wilde geih mich inhauken

Dan zal ich met ouch meegen.

 

MAGRIT

Ich zen gien schoen vrouh en zen ich grooet genoeg vur alleeeeen ne huiiiiiis te gen zulle.

 

FAAAAUST:

Amaaai, wa een schoen jonk, 

da hem ich nog noooit gezieeen.

Zoe ierlek en fiiier teglijk.

Zoe rooi lippe en blieke wange

Da zal ich noooit vergeite.

En as ze ne onner kiekt,  zo men hert springe.

Mer ooch al is ze kort van stof....

ich zo her drekt trug wille ziehen.

(Meffisteles komt op)

 

FAAAAUST:

Huurt, gei mot da vur mich arrangeren...

 

MEFFISTELES:

Wie da ?

 

FAAAAUST:

Ze ging hei just door

 

MEFFISTELES:

Alleh, no efkes serieuse hé

Da get allemoul ni zoe gemekkelek 

gen me da schoen jonk

We zulle egt me iet goe moette afkome zulle.

 

FAAAAUST:

Da godsgeschenk wul ich vur mich. 

wBrengt mich moe ze ligt,

pakt diejh sjaaaal van hur tet, 

diejh sjartel want da makt mich wieeek.

 

MEFFISTELES:

Ge zult ziehen, 

as de gij pijn hit wul ich ouch hulpe. 

Mer as ge ze wult hemme, 

zult der tog motte ophon me zieveren zunne