‘Faust’ - Theater-Lüneburg © Andreas Tamme

DE FAWST:

Hey ferm poepke, pakt mennen eirm,

Dan bren’k a nor hoois en hauw ik a weirm.

 

OS GREET:

Gast, ik zèn gè poepeke en nie ferm.

En ik vaain de weg nor hoois ok wol alliejn.

 

DE FAWST:

Menne God, da’s è schoojn kingt.

Da’s iet da ge ni  gemakkelèk vingt.

Mej zoë’n beleefde handeling

Mèr tegelijk wol een prongt ding

En die lippe zoe roojt en die kaken zoe wit

Da blèft aan mij plakken gelèk ne Pritt.

En hoe as ze dan nor beneje keek

Ik wier in m’n hert gelijk wa week.

En toch zit z’ok wol rap oep heur peird

Da is mij wol ’t ontdekken weird.

(Mephistoteles komt op)

 

DE FAWST:

Leustert, gaai moet da kind veur maai reegele.

 

MEPHISTOTELES:

Wieda?

 

DE FAWST:

Z’is just veurbaai gegaan.

 

MEPHISTOTELES:

Na, zonder zever en zonder zwans,

Ge moet goe weten: met die griet,

Gaaget allemaal zo rap nog niet

Dus, vliegt daar nie oep af van: vlam, boenk, bats,

Zonder list kregde ni miejr as nen habbekrats

 

DE FAWST:

Geft maai iets van da engelenwicht

Of brengt me nor het bed woar da ze ligt

Geft me ne sjal van aan haar tet

Of ne jarretel of heur korset

 

MEPHISTOTELES:

’t Is goe ’t is goe, mè al oew zeer

Wil ik a helpen aan meer

Mer na gennen taait mèr te verdoen

As g’heur vandaag nog wilt binnendoen.