Na mijn vertolking van de moeder in ‘Het gezin Van Paemel’ was een dame zo sterk onder de indruk van het stuk, dat ze naar me toe kwam en in mijn oor fluisterde: “Ik heb nog wat winterprei in de hof, ge kunt daar een goeie soep mee maken...” Ik kan je verzekeren dat preisoep nog nooit zo lekker smaakte! Zo’n persoonlijk geschenk aanvaarden van een toeschouwer is toch ook een beetje buiten de lijntjes kleuren?