Ik kan me niet herinneren dat ik ooit buiten de lijntjes kleurde - ik ben zeer gewetensvol. Wel werd ik slachtoffer van anderen die dat deden. In ‘Poetsman’ moesten een medespeler en ik tijdens een gesprek aan tafel de ene jenever na de andere soldaat maken. Tegen het einde van de scène moest zowat de halve fles leeg zijn. De laatste voorstelling echter had een snoodaard het kraantjeswater wat bijgekruid met zout. Afschuwelijk! En wij maar doen alsof we het lekker vonden… Bah! We nipten die avond veel aan ons glas zonder echt te drinken en we werden merkelijk sneller ‘zat’ dan bij de vorige voorstellingen!