Vroeger speelden we toneel in een ‘poppenkastdecor’. Alles moest zo natuurgetrouw mogelijk worden weergegeven: de kamers of plaatsen op scène werden door een denkbeeldige lijn gescheiden en o wee als je die overschreed! Op een bepaald ogenblik gooiden we die stugge, beperkende regels overboord en nu spelen we met zetstukken en lopen de kamers in elkaar over, waardoor we veel creatiever en vrijer spelen. Nu picknicken we in wat eerder een bureau was, of vergroten we dingen uit op commedia dell’arte-wijze. Het spelplezier is er alleen maar door gegroeid.