‘Wachten op Godot’ van Samuel Beckett. Ik zag het als zeventienjarige in het Berlijnse Schillertheater in een regie van Beckett zelf. Ik was gefascineerd door àlles: de tekst, de regie, de scenografie, het spel van de vijf acteurs, de stiltes, de choreografieën, de tragiek én de humor… Sindsdien wou ik die tekst zelf lezen, spelen, regisseren. Regisseren deed ik hem nog niet, lezen al vele malen. En ik had het geluk om Estragon te spelen samen met vier schitterende acteurs die ik tot mijn beste vrienden reken. Daarom dus.