Kaïn en Abel

Bart Van Gyseghem

Bart wie? Bart Van Gyseghem (°1976) volgde woord en drama aan de academie in Borgerhout. In masterclasses bij Dora Van der Groen en Piet Arfeuille bekwaamde hij zich verder in regisseren en acteren. Als theatermaker werkt(e) hij voor OPENDOEK, Theater Stap, H30/CC Mechelen, Villa Basta, KAAIMAN/de Warande en verschillende amateurgezelschappen. Sinds 2016 is hij artistiek leider van KAAIMAN en probeert hij de theaterbroedplaats een frisse en gevaarlijke smoel te geven. Met zijn eigen theatercollectief ‘tist! maakt hij voorstellingen en performances die zich niet laten vatten in één vakje, die zich niet laten vangen onder één vlag, maar die wel een radicaal standpunt innemen. Hij gelooft dat theater geen grenzen kent, dat het de wereld overstijgt en dat het al je angsten en verlangens door de maalmolen van hart en buik haalt.

 

Wat was de titel van het eerste stuk dat je ooit schreef? Hoe oud was je toen?

Ik schreef op mijn 21 jaar mijn eerste echt stuk: 'Kaïn en Abel'. Daarvoor had ik al wel twee cabaret-achtige voorstellingen geschreven: 'BONT' en 'Bijewas'

 

Waarover ging het stuk? Geef een korte inhoud.

'Kaïn en Abel' neemt als inspiratie het bijbelverhaal. Je volgt een moeder en een vader die een tweeling krijgen. De ene is al wat goed is, de andere kiest voor het gevaarlijke en stoute en slechte. Ze hebben elk een huisdier: de brave een duif, de kwaaie een raaf. Hun leven en hun keuzes, die leiden tot de dood voor beiden, worden gevolgd en becommentarieerd door meneer De Uil en ZazaZebra uit de Fabeltjeskrant. Een duister sprookje eigenlijk.

 

Over welke scène ben je het meest tevreden?

Over de laatste. Die beschrijft in gitzwarte zinnen hoe de mens zoekt naar een uitweg, maar die niet vindt.

 

Hoe heeft deze tekst je verder beïnvloed/ geïnspireerd?

Het heeft me de smaak van schrijven echt laten proeven. Merken dat de woorden die je bedenkt en kiest en in een volgorde plaatst een grote betekenis krijgen door het uitspreken van anderen, vond ik een ware ontdekking. Ik schrijf liever en liever. En beter en beter. Het is een proces waarin je sterk groeit.

 

Wat zou je aan je eerste werk willen veranderen of net willen behouden?

Oh behoorlijk veel. De personages zijn te zwart-wit. Ik heb dat graag, maar dan wel met meer diepgang. Ze zijn nu gewoon zwart of wit. Ik wil ze niet grijs, maar ik wil wel alle kleuren zwart en wit tonen. Snap je? En de opbouw is ook te rechtlijnig. Niet voorspelbaar hé, maar er worden te weinig bochten genomen waardoor je als publiek zelf moet zoeken. Goede teksten stellen vragen aan het publiek, dat doet 'Kaïn en Abel' nog te weinig.

 

Hoe schatte je je literaire werk in tijdens het schrijfproces? Hoe denk je er nu over?

Wel, ik hoop dus dat ik ben gebeterd. Ik denk nu langer na voor ik iets schrijf. Al blijft schrijven bij mij wel een acute bevalling, een soort van diarree aan woorden en gedachtes. Maar nu orden en stapel ik ze beter. Ik denk ook beter na over de clichés die ik niet schuw, maar wel afweeg.

 

Wat wil je nog over jouw tekst kwijt?

De bijbel is een gigantisch inspirerend boek. Zeker dat oude testament. Dat is repertoire, geloof me. Ga er mee aan de slag: de wereld kan zo'n grote verhalen best gebruiken! En het theater is van de wereld, dus...