Het hele jaar door bezochten onze Landjuweelselecteurs voorstellingen over Vlaanderen en Brussel. Daaruit ontstonden zeventien genomineerden.
Na lang beraad selecteerde een onafhankelijke jury vijf voorstellingen voor het Landjuweelfestival 2026 in Antwerpen.
Alle stappen van een liefdesrelatie, van het prille begin tot het bittere eind, verteld in twaalf songs, live gezongen en begeleid.
“We waren omvergeblazen door de kunde, de goesting en het plezier van deze ploeg die dit spectaculair werk hebben neergezet.”
De voorstelling werd gekozen omdat het authentieke verhaal, de strakke choreografieën, de humor en de bijna professionele uitvoering sterk indruk maakten. De wisselwerking tussen het hoofdpersonage en het koor, de zorgvuldige vormgeving en het spelplezier van de hele ploeg maakten het geheel bijzonder overtuigend.
In Variaties op eend van David Mamet zitten twee mannen, George en Emil, samen op een (park)bank. Het gesprek lijkt te gaan over eenden en hun gedrag, maar dat is slechts schijn. De mannen raken onderliggende thema’s aan als: de natuur, vriendschap, menselijke relaties en de vergankelijkheid van het leven. George en Emil zijn eigenzinnig en aanstekelijk charmant. Twee heerlijke heren en dialogen vol humoristische observaties.
“Er staan twee sterke acteurs op scène die zeer goed samenspelen.”
De voorstelling werd gekozen omdat twee sterke acteurs de Mamet‑tekst ritmisch, helder en nooit uitleggerig brengen, met consequente vormkeuzes die de kracht van de tekst ondersteunen.
Alceste heeft het gehad. Met de hypocrisie in de wereld. Met het geslijm in elkaars gezicht en het geroddel achter iemands rug. Met de algemene overgevoeligheid. Genoeg ook met dit hele toneelstukje. Het is tijd voor radicale eerlijkheid. Altijd en overal. Helaas voor Alceste is hij dolverliefd op Célimène, een vrouw die de kunst verstaat om alles en iedereen om haar vinger te winden.
“De spelers smijten zich met verve groots en grotesk in hun spel en houden dat niveau vast tot aan het bittere eind.”
De voorstelling werd gekozen omdat alle spelers met verve en humor intens fysiek spel brengen, het ritme en de muzikaliteit van begin tot eind overeind blijven, en de vormgeving, van de kostuums tot het transparante speelvlak, de thematiek scherp ondersteunt. Het geheel voelt als een feest van spelplezier, gedragen door een ploeg die het hoge niveau moeiteloos volhoudt.
Novecento is een ontroerende monoloog met livemuziek en vertelt het bijzondere verhaal van de gelijknamige vondeling, die kort na de eeuwwisseling als pasgeborene wordt achtergelaten op de oceaanstomer Virginian . Hij wordt gevonden door matroos Danny Boodmann, die de rol van vader op zich neemt tot Novecento acht jaar is en Danny overlijdt. Na Danny’s dood verdwijnt Novecento op mysterieuze wijze en pas weken later wordt hij gevonden als hij piano zit te spelen in de danszaal van de eerste klasse. Hij blijkt een muzikaal genie te zijn, maar durft hij ooit buiten de Virginian, in de echte wereld, te spelen (en te leven)?
“Novecento is een heel mooi voorbeeld van wat goed verteltheater kan zijn.”
De voorstelling werd gekozen omdat de verteller met intrigerende présence en heldere beelden een sterk staaltje verteltheater neerzet, gedragen door prachtige en slimme muzikale begeleiding. De sobere vormgeving laat ruimte voor verbeelding, terwijl de verteller en muzikanten samen een dynamisch, virtuoos en meeslepend geheel creëren.
Deze voorstelling is niet herneembaar en speelt niet op het festival.
Deze voorstelling is niet herneembaar en speelt niet op het festival.
Besmeurde witte laarsjes is een komedie over identiteit, ambitie en kwetsbaarheid.
Samantha is een zelfverklaarde filmster, verbergt haar financiële problemen achter een charmeoffensief en een paar perfecte witte laarsjes. Ze leeft in een wereld waarin een schoen meer kan zeggen dan duizend woorden, maar waarin de bodem van de doos gevaarlijk dichtbij komt. Sebastiaan is een man die alles verkoopt, ook zichzelf. Hij slingert van grootse verhalen over New York en Las Vegas naar de harde realiteit van een lege portefeuille en een gekneusde trots.
Samen creëren ze een chaotische wervelwind van humor, drama en herkenbare waanzin. In een wereld waarin ze beiden proberen te ontsnappen aan wie ze werkelijk zijn, raken ze verstrikt in elkaars leugens én in de waarheid.
“Een voorstelling die imponeerde in al haar facetten.”
De voorstelling werd gekozen omdat de spelers zich met enorme energie smijten, de emoties snel en geloofwaardig schakelen, en de vormgeving sterk en doordacht is. Hun affiniteit met de personages is voelbaar, en voor een eerste worp staat dit alles verrassend stevig en indrukwekkend.




